17 Nisan 2011 Pazar

Türk'ün Beyaz Eşyayla İmtihanı

Herşey buzdolabının bozulmasıyla başladı. Servisi aradık. Ertesi gün geldiler. Tarih 18 Şubat. "Birşeyciği yok. iki gün kapağı açık kalsın, buzu çözülsün, tekrar çalıştırın, normale döner" dedi doktor. Peki dedik. Bu arada buzdolabı nofrost. Ama itiraz etmedik. Buzluktaki herşeyi torbalara doldurup komşuya götürdüm. Sağolsun yeri varmış, aldı. Diğer bir çok şeyi attık, döktük. İki gün sonra çalıştırdık, çalışmadı. Servisi aradık. Ertesi gün geldiler. Bir parçası değişmeliymiş, o parça da ellerinde yokmuş. Bekleyin dediler, bekledik. Dördüncü gün tekrar servisi aradık, "Daha ne kadar bekleyeceğiz?". "Buzdolabı müşterilerinin önceliği var, parça gelir gelmez arayacağız". Bu arada eşim, telefondaki müşteri temsilcileriyle sürekli kavga ediyor, çünkü haklı olarak diyor ki "Kardeşim, kaç gün oldu, alın bunu götürün tamir edin. O arada bize de geçici bir buzdolabı verin". Ama hayır, bu isteği ciddiye alan yok. Derken parça geldi, takıldı. Adam giderken buzdolabını çalıştırdı, "ancak yarın soğutmaya başlar" dedi. Soğutma filan başlamadı, buzdolabı inatla çalışmadı. Servisi aradık. Üç gün sonra geldiler. "AAA, yanlış parça takılmış" dediler. Eşim ile servisçiyi zor ayırdım birbirinden. Bir kaç gün sonra "doğru parça" geldi, taktılar. "Bekleyin, yarın soğutacak" dediler. Sürpriz! Buzdolabı yine çalışmadı.

Artık evde "buz" ile başlayan hiçbirşey konuşulamaz oldu. Eşim buzdolabını parçalamaya kalkıştı. Allahtan evde o büyüklükte kesici alet yoktu da başaramadı. Derken eski püskü bir buzdolabı ile çıkageldiler. Bizimkini tamire götüreceklerini, bunu bize geçici olarak getirdiklerini söylediler. Evde artık buzdolabına konulacak birşey yoktu, konserveler dahil herşeyi atmıştık, doğrusu alışveriş etmeye de korkuyordum. Ama komşuya ayıp olmuştu artık, onun buzluğunda duran dondurulmuş sebze ve etlerimi aldım. Hepsini çözdürdük, yiyebildiğimizi yedik. gerisini attık. 10 gün sonra bu kez servis bizi aradı! Buzdolabımızın öldüğünü, yerine - bizi çok üzdükleri için- bir üst modelini vereceklerini müjdelediler. Eşim biraz sakinleşir gibi oldu. Ama hikaye burada bitmedi. Arkası yarın...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder